Veranderingen
deel 1
gisteren in
L'warden bij het Centrum voor Obesitas Nederland (CON) geweest.
en ben op
de wachtlijst voor de screening gezet voor een operatie om eindelijk
van m'n overgewicht af te komen...
al jaren
weet ik dat er iets moet gebeuren.
ik doe al
meer dan 25 jaar m'n best om mezelf te verkleinen en elke keer als
dat een stukje lukt, vergroot ik binnen een half jaar ook weer plus
dan nog wat extra...
als je
letterlijk de helft van jezelf kwijt moet raken om een gezond gewicht
te hebben heb je een pers. coach, een kok, diëtist en een hele volle
buidel met geld nodig en dat heb ik niet.
na de
laatste poging op de “normale” manier waar ik aankwam ipv afviel
terwijl ik juist voor het eerst naar een diëtiste was geweest en zo
gemotiveerd was, was ik het spoor behoorlijk bijster.
er moest
iets veranderen dat wist ik maar de optie Operatie, daar kon en wilde
ik (nog) niet aan denken, je gaat tenslotte niet in een gezond
lichaam snijden als dat niet echt heel noodzakelijk is!
Ik was er
voor mezelf nog steeds van overtuigd dat het allemaal wel meeviel,
dat het allemaal wel goed zou komen en dat ik natuurlijk te zwaar was
maarrrrrr... ik ben erg goed in struisvogeltje spelen dat heb ik bij
deze bewezen!
Als je dan
ineens steeds meer gaat merken dat je buik almaar dikker word (die
tractorband om mijn middel zit er “pas” sinds een jaar of 4!
voorheen waren het vooral m'n billen en boven benen die zo dik
waren!) en je steeds meer moeite hebt met je veters strikken omdat je
merkt dat ook binnenin je lijf de boel steeds voller raakt met troep
die daar niet hoort... dan moet je op een gegeven moment eerlijk zijn
tegen jezelf en toekennen dat je het gewoon echt niet zonder hulp
gaat redden...
ik ben na
gaan denken over welke opties er dan waren, toch aan de poedertjes en
pillen dan maar? Maar nee daar ben ik niet zo'n voorstander van, maar
wat dan?
Op m'n
manier van eten letten doe ik al, al jaren!
Helaas is
de drang om toch nog iets meer eten te nemen terwijl m'n lijf al
aangeeft dat het genoeg heeft zo groot dat ik die drang naar meer
vaak niet kan weerstaan, wetend dat het niet goed is maar ook zoooo
lekker...
iemand
aanstellen die me er op wijst dat de hoeveelheid wel erg groot is
loopt uit in ruzie omdat ik er erg slecht tegen kan als anderen me
gaan vertellen wat ik wel of niet “moet” doen, zelfs als ik ze
daar zelf om gevraagd heb...
ik stak nog
maar een tijdje m'n kop in het zand, daar zijn struisvogels heeeeel
goed in namelijk, en deed maar even niks.
Ja ik begon
1 keer in de week een uurtje te sporten wat ik heel fijn vond maar
waar de frustratie nog groter werd omdat ik keer op keer
geconfronteerd werd met wat ik niet meer kon.
Ik heb best
heel veel sport-uren gemaakt toen ik jonger was en ik vind zweten en
moe van het sporten zijn heerlijk, zelfs een beetje spierpijn hoort
daarbij en is fijn!
Maar als je
van 1 uurtje sporten in de week daarna 3 dagen je bed niet uit kan
komen , aankleden een drama is en echt alles pijn doet laat staan dat
je je huishouden kan doen, dan houd dat na een tijd ook op!
Het feit
dat ik ook nog eens fibromyalgie heb werkt daar ook niet echt
positief in mee, ben er dus maar mee gestopt!
Ben de
afgelopen maanden zo boos op mezelf geweest...
hoe heb ik
het in godsnaam in al die jaren zo ver kunnen laten komen.
Als ik naar
Iris kijk zie ik zoals ik zelf ook ooit was en probeer voor mezelf te
achterhalen waarom...
sommige
dingen zijn goed verklaarbaar maar feit blijft dat ik al die jaren
zelf alles in m'n mond heb gestopt, wat daar dan ook de reden van
was, wat voor excuus ik voor mezelf daarvoor dan ook verzonnen had!
Maar ik ben
er klaar mee!
Ik heb een
hele lange tijd geleden een keer een droom gehad waarin ik mezelf zag in een
groot weiland met boterbloemen en madeliefjes, op m'n knieën met een
klein kind spelen, stoeien, achter elkaar aanrennen... en niet in het
formaat waarin ik nu verkeer, nee het formaat zoals ik mezelf “voel”
en dat was zo fijn!
Al jaren
kijk ik in de spiegel en zie ik iemand die ik niet ben, die ik niet
wil zijn en al helemaal niet zoals ik me wil voelen!
Ik zet
gewoon m'n 'dat deel wil ik niet zien-bril' op en lach naar mezelf en
probeer te kijken naar de delen die ik wel mooi vind... maar ik weet
dat waar de gaten zitten de stukken zitten die ik anders wil.
Nou ja je
snapt het inmiddels wel dat is een tijdje zo door gegaan!
Begin dit
jaar besloot ik: dit is mijn jaar, dit jaar word het jaar van de
veranderingen geen loze voornemens, nee the real deal!
5 dingen
zijn er die ik wil veranderen!
1 –
opnieuw stoppen met roken.
2 – een
stukje wildvlees wat al 30jr. Onder m'n bil hing moest er af.
3 – die
spataderen gaven ook steeds meer gedoe dus daar moet wat mee!
4 – mijn
financiële shit moet nou ook maar eens door de molen en opgelost.
5 –
afvallen dus doorverwijzen naar een arts!
Punt 1 en 2
zijn al afgehandeld en punt 3 is nog bezig (11 maart word ik aan m'n
linkerbeen geholpen).
Punt 4
moeten een aantal dingen uitgezocht voor worden dus dat staat
binnenkort te gebeuren.
Punt 5 is
gisteren de eerste stap voor genomen, namelijk de intake om geholpen
te worden in het ziekenhuis in Leeuwarden.
Punt 4 en 5
worden er 2 van de lange adem, financieel gaat uit handen gegeven
worden want ook daar kom ik zelf niet meer uit en is hulp nodig, punt
5 is er een die m'n leven op z'n kop gaat gooien!
Vannacht
lag ik in bed, ik kon niet slapen en lag te piekeren, waar was ik in
godsnaam aan begonnen, waarom... waarom... waarom...
ik zal wel
vaker die momenten hebben de komende tijd denk ik...
het
antwoord op de vraag waarom?... gewoon omdat het moet Annamarie! Het
is nu of niet! 2013 word jouw jaar! Ga er voor! Kom op, je kan het!
Ik mag van
mezelf nog 4 dagen er niet mee bezig zijn, het is nu vakantie en niet
handig om nu ineens dingen voor mezelf strakker aan te pakken of te
veranderen, maar maandag... dan is het afgelopen met lanterfanterij,
dan ga ik contact zoeken met de diëtiste (want daar zal ik de
komende periode naartoe moeten dat is een eis in de intake).
En de
financiële shit moet uitgezocht worden, of dat maandag al lukt moet
ik even kijken maar komende week in ieder geval!
M'n doel is
om in ieder geval over het hele CON-gebeuren hier te bloggen en ik
zal proberen er geen al te grote gaten tussen te laten vallen al zit
er soms tussen afspraken en resultaten een flinke tijd ivm
wachtlijsten etc.
op weg naar
een gezondere en gelukkigere toekomst, de reis er naartoe zal lang en
zwaar worden maar zo lang ik maar blijf geloven in het positieve wat
er uit gaat komen ga ik het redden!
Ik zal ik
af en toe wel hele dikke preek, knuffel of schop onder m'n kont nodig
hebben maar ik ga het doen!
©anirnith
