Verandering deel 2
ik weet niet of ik nou boos of
verdrietig moet zijn.
zoveel plannen gemaakt aan het begin
van dit jaar, zo lang nagedacht over bepaalde dingen, wel of niet
doen, zo lang uitgesteld omdat ik het allemaal niet aandurfde.
Toen eindelijk de stappen ondernomen om
dat te gaan doen wat nodig is om weer een "gezond" mens van
mezelf te maken.
een van die stappen is om me eindelijk aan de spataderen in m'n benen te laten helpen, vooral die in m'n linker bovenbeen begint steeds meer problemen te geven.
ik heb sinds afgelopen zomer een enorme plek op m'n linker onderbeen die het gevolg daarvan is en waarvoor ik dus ook een steunkous moet dragen.

En dan word je vanochtend (vrijdag 08 mrt.) gebeld
met de mededeling dat de ingreep aan m'n enorme spatader diep in m'n linker bovenbeen komende maandag niet door kan gaan omdat ik te zwaar ben voor de behandeltafel... en nee ik ben niet 10 of 15 kg te zwaar, maar 4 kg!
Vind het zo raar... mijn in en
uitklapbare massagetafel heeft al een belasting van 250kg! en echt zo
zwaar ben ik dus echt niet, bij lange na niet zelfs...
hadden ze dat 3 weken geleden niet
kunnen bedenken? dan had ik de afgelopen weken er alles aan kunnen
doen om die paar kilo's er af te krijgen zodat de ingreep (waar ik
toch al zo tegenop zag) in ieder geval door had kunnen gaan...
Deze ingreep is zo belangrijk
voor me omdat de pijn in dat been me zo belet om vrij te kunnen
bewegen, te fietsen, te lopen, dus om dat te kunnen doen om juist
gewicht te kunnen verliezen op eigen kracht, zodat ik zo veel
mogelijk gewicht toch weet kwijt te raken voordat het hele traject
loopt en de uiteindelijke operatie is...
Het betekent dat ik
dus toch meer steunkousen moet gaan bestellen omdat 2 te
weinig is omdat ze na 2 dagen dragen zo van boven naar beneden afrollen.
Boos omdat ik die krengen zelf moet
betalen omdat ze niet vergoed worden.
Maar vooral boos omdat ik na zoveel
uitstel eindelijk zo ver was om het te gaan laten gebeuren, ik over
m'n nervositeit heen heb moeten zetten en ik blij was dat het nu te
laat was om de
afspraak af te zeggen...
over 6 weken het ik een telefonische
afspraak met een arts, ik neem aan om te overleggen over het hoe en
wat nu verder...
ik ga in ieder geval proberen die
kilo's er af te krijgen de komende weken, mijn ervaring is dat zeker
in het begin je best snel afvalt dus 4 kg moet makkelijk te doen zijn
maar ik baal er wel van...
had me al voorgenomen om als alles achter de rug was en het lopen weer een stuk makkelijker zou gaan een enorme wandeling met Oscar te gaan maken... maar hij zal nog even geduld moeten hebben... misschien dat het weer dan ook ietsje beter is!
tot die tijd is het dus maar gewoon niet anders...
©anirnith




Jeetje wat lullig zeg
BeantwoordenVerwijderenHadden ze dat niet eerder kunnen bedenken? Je bent toch ook bij een slaapdokter geweest? (Dat moeilijke woord accepteert hij niet)
BeantwoordenVerwijderenSlechte zet van het ziekenhuis en helemaal ook om 4 kg.
Sterkte gr Naomi