Het begin...
De
zoen
je
buigt naar me toe en ik sluit mn ogen.
voorzichtig
druk je je lippen op de mijne.
ik
beantwoord door de mijn lippen een beetje te openen.
het
gevoel wat zich van me meester maakt is te vergelijken
met dat wat er gebeurd als je een steen in het water gooit...
met dat wat er gebeurd als je een steen in het water gooit...
een
plons.... dan kring na kring die zich steeds verder uitbreid...
een
plons in mn buik en de kringen die volgen in golven.
elke
kring is een golf van tintelingen, bijen, kriebels, vlinders...
hoe
je het ook noemt ... het is zo lekker.
bij
elke aanraking van je lippen komt er een kring bij...
die
een weg door mn lijf heen golft... elke keer weer.
als
je even stopt ebt het gevoel langzaam weg.
maar
bij elke nieuwe zoen plonst er weer een nieuwe steen in het water.
komen
alle kringen weer die er bij horen.
het
is verslavend.. ik wil het elke keer opnieuw voelen...
het
liefst zo vaak mogelijk..
elke
keer als het weg is word het verlangen er naar groter.
hoe
langer het duurt tot de volgende steen hoe groter het verlangen word.
elke
zoen word lekkerder, intensiever en heftiger beleeft....
ik
wil meer, meer, meer, meer..................
©anirnith
11-05-´08
Het einde...
Afscheid
Jij hebt mij al verlaten voordat ik er voor koos om zonder jou verder te gaan.
Je eigen leven te leven, voordat je toe wilde geven aan dat bestaan.
Je hebt onze toekomst veranderd en je daarvoor in allerlei bochten gewrongen.
En mij, daardoor, tot geen andere keus dan deze gedwongen.
"Together as one" was, zo zei je altijd, het ultieme doel.
Maar waarom blijf ik nu dan alleen achter, met dit ellendige gevoel.
Het vertrouwen is weg, wat eens onvoorwaardelijk is geweest.
Denk dat dat nog steeds niet tot je doordringt, zelfs niet als je dit leest.
Wat stuk gemaakt is, kan nooit meer heel worden....
©anirnith 26-03-'14
Geen opmerkingen:
Een reactie posten