veranderingen deel 1

Veranderingen deel 1

gisteren in L'warden bij het Centrum voor Obesitas Nederland (CON) geweest.

en ben op de wachtlijst voor de screening gezet voor een operatie om eindelijk van m'n overgewicht af te komen...

al jaren weet ik dat er iets moet gebeuren.

ik doe al meer dan 25 jaar m'n best om mezelf te verkleinen en elke keer als dat een stukje lukt, vergroot ik binnen een half jaar ook weer plus dan nog wat extra...

als je letterlijk de helft van jezelf kwijt moet raken om een gezond gewicht te hebben heb je een pers. coach, een kok, diëtist en een hele volle buidel met geld nodig en dat heb ik niet.

na de laatste poging op de “normale” manier waar ik aankwam ipv afviel terwijl ik juist voor het eerst naar een diëtiste was geweest en zo gemotiveerd was, was ik het spoor behoorlijk bijster.

er moest iets veranderen dat wist ik maar de optie Operatie, daar kon en wilde ik (nog) niet aan denken, je gaat tenslotte niet in een gezond lichaam snijden als dat niet echt heel noodzakelijk is!

Ik was er voor mezelf nog steeds van overtuigd dat het allemaal wel meeviel, dat het allemaal wel goed zou komen en dat ik natuurlijk te zwaar was maarrrrrr... ik ben erg goed in struisvogeltje spelen dat heb ik bij deze bewezen! 

Als je dan ineens steeds meer gaat merken dat je buik almaar dikker word (die tractorband om mijn middel zit er “pas” sinds een jaar of 4! voorheen waren het vooral m'n billen en boven benen die zo dik waren!) en je steeds meer moeite hebt met je veters strikken omdat je merkt dat ook binnenin je lijf de boel steeds voller raakt met troep die daar niet hoort... dan moet je op een gegeven moment eerlijk zijn tegen jezelf en toekennen dat je het gewoon echt niet zonder hulp gaat redden...

ik ben na gaan denken over welke opties er dan waren, toch aan de poedertjes en pillen dan maar? Maar nee daar ben ik niet zo'n voorstander van, maar wat dan?

Op m'n manier van eten letten doe ik al, al jaren!

Helaas is de drang om toch nog iets meer eten te nemen terwijl m'n lijf al aangeeft dat het genoeg heeft zo groot dat ik die drang naar meer vaak niet kan weerstaan, wetend dat het niet goed is maar ook zoooo lekker...

iemand aanstellen die me er op wijst dat de hoeveelheid wel erg groot is loopt uit in ruzie omdat ik er erg slecht tegen kan als anderen me gaan vertellen wat ik wel of niet “moet” doen, zelfs als ik ze daar zelf om gevraagd heb...

ik stak nog maar een tijdje m'n kop in het zand, daar zijn struisvogels heeeeel goed in namelijk, en deed maar even niks.

Ja ik begon 1 keer in de week een uurtje te sporten wat ik heel fijn vond maar waar de frustratie nog groter werd omdat ik keer op keer geconfronteerd werd met wat ik niet meer kon.

Ik heb best heel veel sport-uren gemaakt toen ik jonger was en ik vind zweten en moe van het sporten zijn heerlijk, zelfs een beetje spierpijn hoort daarbij en is fijn!

Maar als je van 1 uurtje sporten in de week daarna 3 dagen je bed niet uit kan komen , aankleden een drama is en echt alles pijn doet laat staan dat je je huishouden kan doen, dan houd dat na een tijd ook op!

Het feit dat ik ook nog eens fibromyalgie heb werkt daar ook niet echt positief in mee, ben er dus maar mee gestopt!

Ben de afgelopen maanden zo boos op mezelf geweest...

hoe heb ik het in godsnaam in al die jaren zo ver kunnen laten komen.

Als ik naar Iris kijk zie ik zoals ik zelf ook ooit was en probeer voor mezelf te achterhalen waarom...

sommige dingen zijn goed verklaarbaar maar feit blijft dat ik al die jaren zelf alles in m'n mond heb gestopt, wat daar dan ook de reden van was, wat voor excuus ik voor mezelf daarvoor dan ook verzonnen had!

Maar ik ben er klaar mee!

Ik heb een hele lange tijd geleden een keer een droom gehad waarin ik mezelf zag in een groot weiland met boterbloemen en madeliefjes, op m'n knieën met een klein kind spelen, stoeien, achter elkaar aanrennen... en niet in het formaat waarin ik nu verkeer, nee het formaat zoals ik mezelf “voel” en dat was zo fijn!

Al jaren kijk ik in de spiegel en zie ik iemand die ik niet ben, die ik niet wil zijn en al helemaal niet zoals ik me wil voelen!

Ik zet gewoon m'n 'dat deel wil ik niet zien-bril' op en lach naar mezelf en probeer te kijken naar de delen die ik wel mooi vind... maar ik weet dat waar de gaten zitten de stukken zitten die ik anders wil.

Nou ja je snapt het inmiddels wel dat is een tijdje zo door gegaan!

Begin dit jaar besloot ik: dit is mijn jaar, dit jaar word het jaar van de veranderingen geen loze voornemens, nee the real deal!

5 dingen zijn er die ik wil veranderen! 

1 – opnieuw stoppen met roken.

2 – een stukje wildvlees wat al 30jr. Onder m'n bil hing moest er af.

3 – die spataderen gaven ook steeds meer gedoe dus daar moet wat mee!

4 – mijn financiële shit moet nou ook maar eens door de molen en opgelost.

5 – afvallen dus doorverwijzen naar een arts!

Punt 1 en 2 zijn al afgehandeld en punt 3 is nog bezig (11 maart word ik aan m'n linkerbeen geholpen).

Punt 4 moeten een aantal dingen uitgezocht voor worden dus dat staat binnenkort te gebeuren.

Punt 5 is gisteren de eerste stap voor genomen, namelijk de intake om geholpen te worden in het ziekenhuis in Leeuwarden.

Punt 4 en 5 worden er 2 van de lange adem, financieel gaat uit handen gegeven worden want ook daar kom ik zelf niet meer uit en is hulp nodig, punt 5 is er een die m'n leven op z'n kop gaat gooien!

Vannacht lag ik in bed, ik kon niet slapen en lag te piekeren, waar was ik in godsnaam aan begonnen, waarom... waarom... waarom...

ik zal wel vaker die momenten hebben de komende tijd denk ik...

het antwoord op de vraag waarom?... gewoon omdat het moet Annamarie! Het is nu of niet! 2013 word jouw jaar! Ga er voor! Kom op, je kan het!

Ik mag van mezelf nog 4 dagen er niet mee bezig zijn, het is nu vakantie en niet handig om nu ineens dingen voor mezelf strakker aan te pakken of te veranderen, maar maandag... dan is het afgelopen met lanterfanterij, dan ga ik contact zoeken met de diëtiste (want daar zal ik de komende periode naartoe moeten dat is een eis in de intake).

En de financiële shit moet uitgezocht worden, of dat maandag al lukt moet ik even kijken maar komende week in ieder geval!

M'n doel is om in ieder geval over het hele CON-gebeuren hier te bloggen en ik zal proberen er geen al te grote gaten tussen te laten vallen al zit er soms tussen afspraken en resultaten een flinke tijd ivm wachtlijsten etc.

op weg naar een gezondere en gelukkigere toekomst, de reis er naartoe zal lang en zwaar worden maar zo lang ik maar blijf geloven in het positieve wat er uit gaat komen ga ik het redden!

Ik zal ik af en toe wel hele dikke preek, knuffel of schop onder m'n kont nodig hebben maar ik ga het doen! 

©anirnith